MANIAK NA POCZĄTEK Na premierę piątego sezonu "Once Upon a Time" czekałem z prawdziwymi wypiekami na twarzy. Omawiany wczoraj na blogu odcinek "Operation Mongoose" ( recenzja , recap ) zakończył się w naprawdę zaskakujący sposób. Na ciąg dalszy trzeba było czekać niemal cztery miesiące. Po drodze oczywiście były zwiastuny, ciekawe materiały z San Diego Comic-Con i mnóstwo doniesień, które te oczekiwania umilały. No i był to czas, w którym można było sobie poukładać wszystko w głowie i poprzewidywać, co takiego może się u Emmy i spółki jeszcze wydarzyć. Dwa tygodnie temu wreszcie premiera się odbyła. I twórcy sprawiają bardzo miłą niespodziankę już pierwszymi scenami, którymi całkowicie oszałamiają i zaskakują. Co też takiego przygotowali?

MANIAK ZACZYNA Trwa właśnie piąty sezon „Once Upon a Time”. Już wyemitowano jego trzeci odcinek, a ja dopiero recenzuję finał sezonu czwartego. Ale biorę się w garść i ładnie nadrabiam zaległości, żeby móc pozostać z moją ukochaną produkcją na bieżąco i pisać Wam, co o kolejnych odsłonach myślę. Na razie więc w pakiecie ta recenzja i dużo bardziej szczegółowe omówienie odcinków. Wracając do finału czwartego sezonu, to jest odcinek bardzo szczególny i znów, tak jak finał sezonu trzeciego, zrealizowany w konwencji specjalnego, dwugodzinnego filmu. A przy okazji jest tu tak dużo metatekstualnych nawiązań, mrugnięć okiem do fanów i smaczków, że uśmiech nie schodzi z twarzy prawie do końca seansu. Bo na końcu zastępuje go opad szczęki.

MANIAK ZACZYNA Za nami wstęp do drugiej połowy czwartego sezonu „Once Upon a Time”. Wstęp, trzeba przyznać, bardzo ekscytujący i gładko wprowadzający w nową historię. Twórcy serialu poruszyli w odcinku interesujące wątku, wprowadzając do Storybrooke nowe postaci, Cruellę oraz Urszulę, a także sugerując rozwój bohaterów już znanych. Czas pociągnąć to wszystko dalej. Kolejny odcinek stanowi więc niejako pierwszy sprawdzian tego, czy scenarzystom uda się w sposób satysfakcjonujący i pełny rozbudować pomysły ostatnio zasygnalizowane. Bo jedna rzecz to dobry wstęp, a druga to wciągające rozwinięcie, prowadzące do wbijającej w fotel końcówki. Jak więc zaczątek tego rozwinięcia wypada?

MANIAK ZACZYNA Po dwuipółmiesięcznej przerwie „Once Upon a Time” wreszcie wróciło na ekrany. Twórcy pozostawili nas w grudniu z wieloma pytaniami, a podłoże, jakie przygotowali pod dalszą część sezonu było naprawdę solidne. Są jasno zdefiniowane cele głównych bohaterów, jest intrygujący wątek przewodni i wreszcie: są przecudowne czarne charaktery w postaci Cruelli, Diaboliny i Urszuli. „Taka historia sama się kontynuuje” — można by rzecz. Rzeczywiście, ciężko byłoby popsuć tak zarysowane wątki. Jak zatem wygląda premiera drugiej połowy czwartego sezonu „Once Upon a Time”? Czy twórcy wykorzystali potencjał opowiadanej przez siebie historii i czy udało się im jeszcze czymś dodatkowo zaskoczyć?

MANIAK ZACZYNA Wątek Królowej Śniegu i Zaklęcia Roztrzaskanego Wzroku został zakończony już w przedostatnim odcinku pierwszej połowy czwartego sezonu „Once Upon a Time”. Zimowy finał twórcy przeznaczają więc na inne elementy serialu, skupiając się przede wszystkim na Titeliturym oraz tiarze Czarnoksiężnika. Domykają też ostatecznie wątek Anny i Elsy. Jest oczywiście również miejsce na to, by wprowadzić do kolejnej połowy sezonu i przedstawić nowe czarne charaktery. Tym razem jest ich trójka i są to postaci bardzo ikoniczne. Jak ostatecznie wychodzi odcinek? Czy jest satysfakcjonująco oraz czy zapowiedź kolejnej historii ekscytuje?

MANIAK ZACZYNA Po ostatnim, znakomitym odcinku „Once Upon a Time” znamy już plany głównego czarnego charakteru sezonu, Królowej Śniegu, i wiemy mniej więcej, jak zamierza do nich dojść. To czego nie wiemy, to jej motywacje. Oczywiście można się ich częściowo domyślić (chęć zyskania rodziny to jawny wyraz tego, że tej rodziny w pewnym momencie życia jej zabrakło), ale zawsze miło poznać historię kryjącą się za negatywną postacią w całości. Zwłaszcza, że w tym serialu zawsze wychodzi to znakomicie. Jak więc się pewnie spodziewacie, siódma odsłona to właśnie czas na większość wyjaśnień odnośnie Ingrid, co zwiastuje już sam tytuł — „Królowa Śniegu”. Jak się udaje?

MA­NIAK ZA­CZY­NA Na czwar­ty se­zon „Once Upon a Time” cze­ka­łem z wie­lu po­wo­dów. Po pierw­sze dla­te­go, że jest to mój ulu­bio­ny emi­to­wa­ny obec­nie se­rial — to pew­nie ja­sne, dla wszyst­kich, któ­rzy od­wie­dza­ją mnie re­gu­lar­nie. Po dru­gie, twór­cy po­zo­sta­wi­li bo­ha­te­rów w nie­zmier­nie cie­ka­wych mo­men­tach w ich ży­ciu i bar­dzo by­łem cie­kaw, jak dane po­sta­ci w okre­ślo­nych sy­tu­acjach się za­cho­wa­ją. No i po trze­cie, w czwar­tym se­zo­nie mia­ły za­de­biu­to­wać Elsa i Anna oraz inni bo­ha­te­ro­wie z „Kra­iny lodu”. Sami więc ro­zu...

MA­NIAK ZA­CZY­NA W se­ria­lach za­wsze fa­scy­no­wa­ły mnie przede wszyst­kim od­cin­ki fi­na­ło­we. To na nie cze­ka­łem za­wsze naj­bar­dziej, a je­śli by­ły wy­star­cza­ją­co do­bre (tak jak za­zwy­czaj w „Za­gu­bio­nych” — dzień do­bry, se­zo­nie pią­ty), to póź­niej przez kil­ka (tygo)dni nie mo­głem my­śleć o ni­czym in­nym (o­bja­wy ma­nia­kal­ne­go ko­rzy­sta­nia z dóbr po­pkul­tu­ry). Nic więc dziw­ne­go, że ostat­ni od­ci­nek trze­cie­go se­zo­nu „Once Upon a Time” eks­cy­to­wał mnie jesz­cze na dłu­go przed emi­sją. Eks­cy­to­wał, ale i nie­po...

MA­NIAK ZA­CZY­NA Twór­cy „Once Upon a Time” w dru­giej po­ło­wie trze­cie­go se­zo­nu zdą­ży­li wy­ja­wić od­po­wie­dzi na wie­le py­tań, ale jed­ną, bar­dzo waż­ną za­gad­kę zo­sta­wi­li so­bie na de­ser. Mowa oczy­wi­ście o no­wej klą­twie. W pierw­szym se­zo­nie klą­twę rzu­ci­ła ogar­nię­ta chę­cią ze­msty Re­gi­na, któ­rą, jak się póź­niej oka­za­ło, spryt­nie zma­ni­pu­lo­wał Ti­te­li­tu­ry. Po tym, jak pod ko­niec hi­sto­rii z Pio­tru­siem Pa­nem bo­ha­te­ro­wie wró­ci­li do Za­cza­ro­wa­ne­go Lasu mu­sia­ło się wy­da­rzyć coś, co spra­wi­ło, że Sto­ry...

MA­NIAK ZA­CZY­NA Na­gła de­cyz­ja o anu­lo­wa­niu se­ria­lu bar­dzo czę­sto ne­ga­tyw­nie wpły­wa na jego za­koń­cze­nie. Twór­cy nie­jed­no­krot­nie nie są na nią go­to­wi i nie uda­je im się za­mknąć wszyst­kich wąt­ków. W ten spo­sób po­wsta­je zmo­ra wszyst­kich fa­nów — otwar­te za­koń­cze­nie (obo­wiąz­ko­wo za­wie­sze­nie ak­cji w naj­bar­dziej emo­cjo­nu­ją­cym mo­men­cie), któ­re już ni­gdy nie bę­dzie mieć szan­sy na kon­ty­nu­ację (chy­ba, że uda się w in­nym me­dium, jak ko­miks, książ­ka czy film). Z „Once Upon a Time in Won­der­land” spra­wa wy­glą­da nie­co i...

MA­NIAK ZA­CZY­NA Od­ci­nek, jaki twór­cy przy­go­to­wa­li na za­koń­cze­nie pierw­szej po­ło­wy trze­cie­go se­zo­nu „Once Upon a Time”, był na­praw­dę ge­nial­ny. Wąt­ki każ­de­go z bo­ha­te­rów bar­dzo zgrab­nie po­do­my­ka­no, a przy tym zna­ko­mi­cie za­gra­no wi­dzom na emo­cjach. Co jed­nak naj­waż­niej­sze — po­zo­sta­wio­no ma­leń­ką furt­kę, by móc tę hi­sto­rię kon­ty­nu­ować. Z per­spek­ty­wy cza­su, moż­na by stwier­dzić, że ta furt­ka zo­sta­ła otwar­ta tro­chę na si­łę i że cięż­ko by­ło­by po­pro­wa­dzić fa­bu­łę „Once Upon a T...

MA­NIAK ZA­CZY­NA Kon­cep­cja trze­cie­go se­zo­nu „Once Upon a Time” nie­co róż­ni się od tej po­przed­nich. Za­miast jed­nej, więk­szej hi­sto­rii, twór­cy tym ra­zem po­sta­wi­li na dwie od­dziel­ne — jed­ną na je­sień i zi­mę, dru­gą na wios­nę. Je­de­na­sty od­ci­nek to za­koń­cze­nie tej pierw­szej, sku­pia­ją­cej się na zło­wiesz­czym, nik­czem­nym Pio­tru­siu Pa­nie. Moc­no cze­ka­łem na tę od­sło­nę se­ria­lu, po­nie­waż przede wszyst­kim chcia­łem się do­wie­dzieć, jak się spraw­dzi i czy obie­cy­wa­ny przez twór­ców wbi­ja­ją­cy w fo­tel finał, rze­czy­wi­ście ...

MA­NIAK WE WSTĘPIE Ali­cja nie mia­ła ła­two. Kie­dy za pierw­szym ra­zem tra­fiła do Kra­iny Cza­rów i uga­nia­ła się za Bia­łym Kró­li­kiem, na każ­dym kro­ku tra­fia­ła na kło­po­ty. Jej ko­lej­ne po­dró­że do ma­gicz­ne­go świa­ta by­ły już bar­dziej owoc­ne (choć i tak nie oby­ło się bez ta­ra­pa­tów), a po­tem po­zna­ła mi­łość swo­je­go ży­cia. Pro­blem, w tym, że jej uko­cha­ny był dżi­nem i w koń­cu ktoś się na nie­go po­ła­sił. Ali­cja stra­ci­ła swo­ją po­łów­kę, jak się wte­dy wy­da­wa­ło, na za­wsze i zroz­pa­czo­na po­wró­ci­ła do ro­dzin­ne­go domu, gdzi...

MA­NIAK ZA­CZY­NA „Ma­ła Sy­ren­ka” Han­sa Chris­tia­na An­der­se­na to bar­dzo pięk­na, a jed­no­cze­śnie dość smut­na baśń o po­szu­ki­wa­niu mi­ło­ści, cie­ka­wo­ści świa­ta, cier­pie­niu i po­świę­ce­niu, a tak­że o wie­lu po­zio­mach sa­mo­re­ali­za­cji. Duń­ski pi­sarz po­ka­zu­je w nim nie­speł­nio­ne uczu­cie oraz wiel­ki ból i choć ca­łość koń­czy nie­co bar­dziej opty­mi­stycz­ną nu­tą, to nie sta­wia w ba­śni na zwy­cię­stwo mi­ło­ści, ale sta­ra się ra­czej po­ka­zać, że nic nie jest osta­tecz­ne. Naj­słyn­niej­sza, di­sney­ow­ska ad­ap­ta­cja ba­śni ma jed...

MANIAK SŁOWEM WSTĘPU "Once Upon a Time in Wonderland" - ciekawa reinterpretacja powieści Carolla "Alicja w Krainie Czarów" była w dzieciństwie jedną z moich ulubionych opowieści. Niezwykle oryginalny, pociągający i dziwaczny świat Krainy Czarów niesamowicie działał na moją wyobraźnię, a kolejne przygody ciekawskiej dziewczynki, goniącej Białego Królika, niezmiernie mnie fascynowały. Nie tylko czytałem książkę Carolla (mam w domu stare wydanie z nieco niepokojącymi i surrealistycznymi ilustracjami Dušana Kállaya), ale też oglądałem film Disneya, musical Harry'ego Harrisa z Natalie Gregory w roli tytułowej oraz przeróżne animacje, a także słuchałem słuchowiska na magnetofonie. Kiedy usłyszałem, że twórcy "Once Upon a Time" przedstawią swoją wersję historii o Alicji, od razu wiedziałem, że będzie to coś wyjątkowego. Udowodnili nie raz, że mają bardzo ciekawe i oryginalne pomysły na wiele książkowych oraz baśniowych postaci i na to samo liczyłem ...

MANIAK NA POCZĄTEK Dawno, dawno temu... Od zawsze uwielbiałem baśnie. Pamiętam jak, kiedy jeszcze byłem mały, mama codziennie wieczorem otwierała książkę i czytała mi moje ulubione historie. Pamiętam jak, kiedy jeździłem w odwiedziny do dziadków, babcia snuła fascynujące opowieści, które poruszały moją wyobraźnię. Pamiętam pierwszy raz w kinie, kiedy oglądałem film Disneya. Miłość do baśni została mi do dziś. Wciąż odkrywam w nich coś nowego, fascynują mnie ich początki, rozwój i różne wersje. Historiami tymi zajmowałem się nawet, pisząc pracę licencjacką, w której badałem funkcjonowanie morału w baśniach japońskich. Kiedy usłyszałem, że powstaje serial "Once Upon a Time", w którym znane baśnie zostaną zinterpretowane na nowo, nie wahałem się długo, by po niego sięgnąć. Dobrze zrobiłem, bo po zakończeniu "Zagubionych" brakowało mi produkcji, która wypełni odczuwalną po nim pustkę. "Once Upon a Time" szybko stał się jednym z moich ulubionych seri...