Pora na ostatnią (tym razem na serio!) notkę potofifestową. Opowiem w niej o trzech filmach, które obejrzałem ostatniego dnia festiwalu. Będą to produkcje z Włoch, Japonii oraz Belgii.

Czas na… przedostatnią część moich krótkich potofifestowych przemyśleń. Teoretycznie miałem już dziś zakończyć ten cykl i opowiedzieć aż o siedmiu filmach, ale… troszkę się rozpisałem, a nie chcę Was męczyć ścianą tekstu na grubo ponad 1000 słów. Dlatego przed Wami omówienie tylko czterech seansów, a o pozostałych trzech opowiem już w przyszłym tygodniu.

W drugiej notce z potofifestowymi przemyśleniami opisuję kolejne filmy, które miałem mniejszą lub większą przyjemność obejrzeć podczas tegorocznej edycji festiwalu.

W piątek dobiegł końca 24. Międzynarodowy Festiwal Filmowy Tofifest. Nazwa bloga zobowiązuje, więc jako totalny maniak i filmoświr w ciągu siedmiu dni trwania festiwalu obejrzałem 17(!) różnych filmów — zarówno z pasm konkursowych, jak i spoza nich. Przed Wami pierwsza część krótkich poseansowych przemyśleń, gdzieniegdzie wspieranych spostrzeżeniami twórców, którzy gościli na festiwalu i spotkali się z publicznością po pokazach.