MANIAK ROZPOCZYNA Wreszcie zasiadłem do ostatniego wyemitowanego w 2014 roku odcinka serialu „Constantine”, czyli tak zwanego finału śródsezonu . Wiedząc wcześniej, że jest to tak naprawdę pierwsza część dwuodcinkowej historii, spodziewałem się solidnego wstępu, jasnego określenia zasad gry i ewentualnie, drobnych nawiązań do głównej historii. No i oczywiście dobrej zabawy. Dostałem odcinek pełen mocnych wrażeń i (nie zawsze niespodziewanych) zwrotów akcji. Do tego wszystkiego twórcy niezwykle zgrabnie pociągnęli wątki zakreślone w serialu wcześniej i nareszcie je ze sobą połączyli. Jak to wszystko wypada w praniu?

MA­NIAK PI­SZE WSTĘP Ko­lej­ny raz roz­pocz­nę re­cen­zję „Go­tham” po­dob­ny­mi sło­wa­mi, ale chy­ba nic na to nie po­ra­dzę. Bo wi­dzi­cie, je­śli ja­kiś se­rial jed­no­cze­śnie się lubi i jest się świa­do­mym jego wie­lu wad (a mimo to sta­wia naj­wyż­sze oce­ny), to ca­ły czas cze­ka się na mo­ment, w któ­rym twór­cy wresz­cie zo­rien­tu­ją się, że coś ro­bią nie tak. Cze­ka się na od­ci­nek, wo­bec któ­re­go bę­dzie mia­ło się mniej za­strze­żeń; któ­re­go oglą­da­nie nie spra­wi ani tro­chę za­wo­du, ale fraj­dę; któ­ry zwy­czaj­nie po­rwie. Szó­sty od­ci­ne...

MA­NIAK SŁO­WEM WSTĘPU „Ar­kham” — sło­wo, na dźwięk któ­re­go ser­ca fa­nów ko­mik­sów o Bat­ma­nie za­czy­na­ją bić szyb­ciej. I trud­no się dzi­wić — to w koń­cu wy­raz, któ­ry ko­ja­rzy się przede wszyst­kim ze słyn­nym szpi­ta­lem psy­chia­trycz­nym, w któ­rym za­mknię­ci są dość spe­cy­ficz­ni pa­cjen­ci. Tak zwa­ny Ar­kham Asy­lum to miej­sce, w któ­rym przy odro­bi­nie (nie)szczę­ścia znaj­dzie­my Jo­ke­ra, Two­-Fa­ce’a, Po­ison Ivy, Zsa­sza i in­nych, nie­bez­piecz­nych prze­ciw­ni­ków czło­wie­ka­-nie­to­pe­rza. „Ar­kham” wie­le też po­wie fa­nom gier kom­pu­te...