MANIAK NA POCZĄTEK Na "Sherlocka" trafiłem jeszcze przed premierą pierwszego sezonu, kiedy przygotowywałem się do ustnej matury z języka polskiego. Moja prezentacja dotyczyła postaci detektywów (literackich i filmowych) oraz ich metod. Oczywiście jednym z detektywów, o którym mówiłem, był Sherlock Holmes. To był czas, kiedy zaczytywałem się w opowiadaniach i powieściach o bohaterze, a także szukałem każdej możliwej informacji na jego temat. I właśnie wtedy natknąłem się przez przypadek na wiadomość o tym, że szykowana jest jego uwspółcześniona wersja. Pomyślałem, że to świetny pomysł i od tej pory czekałem na pierwszy odcinek. Serial urzekł mnie całkowicie. Spodobał mi się przede wszystkim dlatego, że twórcy w bardzo inteligentny sposób bawili się w nim materiałem źródłowym i zamieszczali sporo do niego odniesień, znakomicie przenosząc opowiadania Doyle'a we współczesność i udowadniając, że Sherlock to bohater każdych czasów.

MANIAK WE WSTĘPIE Dziś jest bardzo ważny dzień, dla wszystkich fanów "Sherlocka". Zanim jednak przeczytacie moją recenzję premierowego odcinka trzeciej serii, na początek jeszcze zaległy tekst o mini-odcinku, który udostępniono w Boże Narodzenie. Z odcinkami dodatkowymi jest tak, że są dla fanów danego serialu świetną gratką i zabawą. Dają nie tylko możliwość ekstra wglądu w pewne wydarzenia czy punkt widzenia pewnych postaci (bardzo ciekawie działały na tej zasadzie mini-odcinki "Zagubionych", przeznaczone na komórki), ale też, może przede wszystkim, umilają oczekiwanie. I choć twórcy "Sherlocka" dość długo milczeli w sprawie trzeciego sezonu, to jednak taki prezent tuż przed premierą okazał się bardzo miły.