MA­NIAK KLE­CI WSTĘP Na ostat­nim San Die­go Co­mic-Con, ktoś mą­dry po­wie­dział, że se­rial to przede wszyst­kim pew­ne­go ro­dza­ju ro­dzi­na. Rze­czy­wi­ście, coś w tym jest. Wi­dzi­cie, kie­dy two­rzy się se­rial, na­le­ży wła­śnie ta­ką ro­dzi­nę zbu­do­wać, a na­stęp­nie spra­wić, by wi­dzom na niej za­czę­ło za­le­żeć. Kie­dy już się do ta­kie­go mo­men­tu do­tar­ło i wy­wal­czy­ło się u pu­blicz­no­ści za­an­ga­żo­wa­nie, to osią­gnę­ło się po­ło­wę suk­ce­su i po­zo­sta­je tyl­ko to utrzy­mać — kon­ty­nu­ować cie­ka­wą hi­sto­rię i dbać o to, by za­in­te­re­so...

MANIAK NA POCZĄTEK Uwielbiam smaczki, a  w czwartym odcinku "The Blacklist" jest ich dość sporo. Bardzo lubię wszelkie odwołania, smaczki i subtelne zapożyczenia, a ich poszukiwanie sprawia mi ogromną przyjemność. Czasem potrafię się wpatrywać w jedną stronę komiksu przez długi czas, tylko dlatego, że właśnie odkryłem jakieś nawiązanie. Mogę w kółko odtwarzać daną scenę i cieszyć się jak małe dziecko, kiedy główny bohater odwołuje się do czegoś, co znam z popkultury.  Pewnie wielu z was wydam się dziwakiem, ale ja już po prostu tak mam. Ot, takie zboczenie. I tak jak dawniej Japończycy nie uważali bezpośrednich cytatów za plagiat, a za najwyższą formę uznania, tak ja nawiązań i odwołań nie uważam za żerowanie na popularności danego tworu popkultury, a za wyraz szacunku i uwielbienia. Dlaczego o tym wszystkim piszę? Otóż czwarty odcinek 'The Blacklist" w wielu momentach w dość otwarty sposób nawiązuje do pewnego serialu, przez co na pewno będę ...