MANIAK ZACZYNA Zeszły tydzień był naprawdę szalony. Blog obchodził trzecie urodziny , zmienił się mu wygląd i doszła symboliczna pe-el-ka w adresie. Odwiedzaliście mnie stosunkowo często, zwłaszcza że ze zdwojoną siłą powróciła do mnie krytyka polskiego przekładu Shingeki no kyojin i miałem okazję podyskutować na ten temat z samym tłumaczem (zresztą, dyskusja trwa). Oczywiście czytaliście również teksty z zeszłego tygodnia, czyli poprzednie podsumowanie (tak, będą znów co tydzień i w poniedziałki) i wpis urodzinowy (dziękuję za wszystkie życzenia!). Działo się także wiele poza blogiem. W kinach ukazały się dwa filmy, na które czekałem: Obecność 2 (zdecydowanie lepsza niż jedynka i cholernie straszna — będzie wkrótce recenzja) i Gdzie jest Dory? (ten dopiero zobaczę). Odbyło się E3, które oczywiście obfitowało w growe nowinki i jeszcze bardziej skusiło mnie do nabycia Playstation 4. Wczoraj zakończył się trzeci sezon Penny Dreadful (i wiem, że obiecywałem recenzje po k...

FILMY Rozdano Złote Globy 11 stycznia odbyła się siedemdziesiąta druga ceremonia rozdania Złotych Globów. Całą imprezę poprowadziły, trzeci raz z rzędu, Tina Fey i Amy Poehler. Było to ich ostatnie gospodarzowanie . Ostatnie i chyba najsłabsze. Otwierająca mowa była może i odpowiednio kąśliwa (oczywiście znalazły się w niej żarty na bieżące tematy, jak: sprawa „Wywiadu ze słońcem narodu” i Korei Północnej, dyskryminacja aktorek z powodu wieku czy fala Brytyjczyków zalewająca Hollywood), ale zdarzyło się paniom prowadzącym zboczyć na grząskie tereny (żart z Billem Cosbym był cokolwiek niesmaczny, co zresztą słychać było w reakcjach zgromadzonych), by potem zapętlić się w kolejnych, męczących koreańskich kawałach. Zresztą, mam wrażenie, że w porównaniu do poprzedniego roku, Fey i Poehler udzielały się na scenie znacznie rzadziej. Może to przez tę ich monote...